Во третиот продолжеток од серијата „Анимирани графити“ (видете ги #1 и #2), се враќаме во Скопје – кај ѕидовите што одамна ги препознаваме по нивните ликови. Овојпат, ги анимиравме графитите на Драган Китановски – Драш, еден од најпрепознатливите и најконзистентни автори на македонската улична сцена.
Од Рајна Мичуринска до Среќни празници!
Започнавме намерно со графитот посветен на Рајна Мичуринска, еден од првите графити објавен во нашата група Графит.мк, но и првата „графити-приказна“ објавена на Арно.мк од која подоцна излезе Графити магазинот и книгата „Ѕидови што зборуваат: графити приказни од скопските улици“. Авторот на фотографијата е Zharko Chi Maslarkovski од Пука Козметика, а самата фотографија е анимирана со помош на АИ видео-генераторот OpenArt, кој ви дава доволно бесплатни генерирања за експериментирање.
Процесот на генерирање видео, како и секој друг креативен процес, не е линеарен. Често не го добивате она што го замислувате од прв обид – потребни се повеќе обиди, корекции и откажувања. Тоа е класичен trial-and-error пристап, каде секој неуспешен резултат е дел од учењето. По неколку обиди со поспецифични и „покреативни“ промптови, сфативме дека токму тие отвораат простор за визуелни грешки и отстапувања од оригиналниот цртеж. Затоа се префрливме на поопшт, но јасно фокусиран и дисциплиниран промпт, кој ја задржува суштината и ги минимизира несаканите интервенции: „Animate the graffiti, the characters come to life, make an interesting and animated scene.“
Резултатите со PikaLabs, кои своевремено даваа многу напредни резултати, овој пат не беа најдобри, но тоа можеби се должи и на начинот на кој оваа апликација се обидува да внесе премногу движење и анимација, поради што се губи оригиналниот цртеж и карактерите.
За разлика од Пика, Midjourney покажа поголема конзистеност, но не без „гличеви“. Сепак, за ова требаше многу покомплексент промпт (по што Midjourney е познат уште од првата верзија), кој го користевме и за другите анимации подолу.
Animate the existing graffiti illustration ONLY. Do NOT change the wall, building facade, windows, pavement, metal grates, background texture, lighting, colors, or camera position. Subtle animation of the graffiti characters and letters: The cartoon characters gently blink, smile, and make tiny head or hand movements. Preserve the original graffiti style, outlines, colors, proportions, spray texture, rough wall surface, and hand-painted imperfections EXACTLY as they are. No redesign, no morphing, no added elements. Background remains completely static. Animation is calm, playful, organic, hand-drawn feeling. Short seamless loop, street art comes to life without altering the real environment. - звучи комплицирано? Е па, е :)
И за крај, еден анимиран графит, за празниците 🙂
За графитите на Драш и зошто се погодни за анимирање
Во графити сцената во СК/МК доминира тагот, троу-ап составен од буквите на авторот. Авторите како Драш кои создаваат сопствени карактери се поретки. Ликовите на Драш не викаат. Тие не се агресивни, ниту спектакуларни. Напротив – тие стојат тивко, често замислено, како да набљудуваат што ни се случува. Малку иронични, малку тажни, секогаш човечки. Токму затоа, анимацијата кај нив не е ефект, туку продолжување на нивниот карактер.
Во видеото, ликовите прават минимални, речиси незабележливи движења: трепкање, здив, мало поместување на телото. Доволно за да сфатиме дека тие отсекогаш биле „живи“ – само ѕидот ги држел во место.
Ова не е обид да се „поправи“ графитот, ниту да се надгради авторовата работа. Напротив – анимацијата е внимателна, почитувачка, речиси скромна. Таа не додава нарација, туку ја остава атмосферата да зборува сама.
Драш со години црта ликови кои личат како да припаѓаат на градот повеќе отколку ние самите. Нивната меланхолија е урбана, нивниот хумор е тивок, а нивното постоење е отпор – без пароли, без патетика.
Со „Анимирани графити“ сакаме да покажеме дека уличната уметност не е само момент, туку процес. Некои дела исчезнуваат, некои се прекриваат, а некои – како овие – добиваат нов слој живот, без да го изгубат својот идентитет.
Овие видеа се мал омаж на еден автор, но и потсетник дека градот не го сочинуваат само згради и сообраќај, туку и тие тивки ликови што нè гледаат од ѕидовите – и чекаат да ги забележиме.